Zamek Chojnik
Zamek Chojnik położony jest na wysokiej, skalistej górze w malowniczej okolicy Sobieszowa. Posiada on nieregularną budowę powstałą na skutek stopniowej rozbudowy ( zarówno z XIV jak i XVII wieku). Dlatego też ma kilka linii murów, które musiały na nowo otaczać dołączony do założenia zamkowego teren. Ruiny zamku są dobrze zachowane i pozwalają na odczytanie funkcji poszczególnych części budowli. Cały obiekt jest udostępniony do zwiedzania a gości przy wejściu wita para rycerska. Na dziedzińcu stoi oryginalny pręgierz z XVI wieku, można postrzelać z kuszy, zrobić zdjęcie w stroju rycerskim a także kupić wykonywany na miejscu denar Jagiełły. Warto zwiedzić także wysoką wierzę, gdyż z rozpościera się z niej niesamowity widok na okolicę. W chwili obecnej na zamku znajduje sie schronisko turystyczne.
Zamek został wzniesiony przez księcia świdnicko - jaworskiego Bolka II Małego w XIV wieku. Miał on chronić nowo zdobytych terenów przy granicy z Czechami. Przed jego powstaniem mieścił się tu drewniany dwór obronny, wykorzystywany do celów myśliwskich. Został wybudowany najprawdopodobniej za sprawą Bolka I Surowego.
Z historią zamku związana jest legenda o pięknej Kunegundzie z bogatego rycerskiego rodu, zamieszkałej na tym zamku. Była ona bardzo kapryśna i rozpuszczona. Wielu rycerzy starało się o jej rękę, ale Kunegunda postanowiła,że odda rękę temu, któremu uda się w pełnym rynsztunku objechać zamek konno dookoła. Zadanie to było jednak niemożliwe do wykonania, ponieważ znajdowały się tam bardzo strome skały i wielu rycerzy zginęło spadając w przepaść. Pewnego dnia pojawił się na zamku młody rycerz, który od razu spodobał się Kunegundzie i dla niego gotowa była zrezygnować ze swojego warunku. Jednakże odważny rycerz postanowił spróbować objechać zamek. Kapryśna Kunegunda wraz ze swym dworem z trwogą oczekiwali na straszliwy koniec. Ku zdumieniu wszystkich śmiałkowi udało się wyjść zwycięsko z tej próby. Tłum wiwatował a szczęśliwa Kunegundo pobiegła rzucić się rycerzowi na szyję. Śmiałek tylko odsunął się i rzekł, że nie chce za żonę tak okrutnej panny, przez którą zginęło wielu odważnych ludzi. Po tych słowach rycerz odjechał a Kunegunda zrozumiała swoje złe postępowanie. Dręczące sumienie nie dawał jej spokoju i pewnego dnia rzuciła sie w przepaść z wysokiej wierzy.